فنرهای با پیچش بالا معمولاً در ساختار اسنوبرد نصب می شوند

فنرهای پیچشی قوی نقش مهمی در طراحی اسنوبرد ایفا می کند و به طور قابل توجهی بر کنترل، پایداری و عملکرد برد تأثیر می گذارد. این فنرها با ایجاد سفتی پیچشی اضافی، به اسنوبرد کمک می کنند تا دقت خود را در حین چرخش های پر سرعت، پرش ها و مانورهای مختلف حفظ کند. درک موقعیت های نصب معمولی فنرهای پیچشی قوی به سازندگان و علاقمندان اسنوبرد اجازه می دهد تا عملکرد را بهینه کنند و تجربه کلی سواری را بهبود بخشند.

فنرهای پیچشی در ناحیه هسته

ناحیه هسته اسنوبرد محل اصلی نصب فنرهای پیچشی قوی است. این ناحیه بیشترین تنش های خمشی و پیچشی را در هنگام سواری متحمل می شود. تعبیه فنرهای پیچشی در داخل هسته، واکنش تخته را به خمش طولی افزایش می دهد و در عین حال پایداری جانبی را حفظ می کند. فنرها در ناحیه مرکزی به توزیع یکنواخت نیروهای پیچشی کمک می کنند و لغزش لبه ها را در طول پیچ های پر سرعت کاهش می دهند.

طراحان اغلب فنر پیچشی را در امتداد خط مرکزی طولی اسنوبرد قرار می دهند تا از توزیع متعادل نیرو بین سمت چپ و راست اطمینان حاصل کنند. طول فنر و سفتی با توجه به نوع تخته تنظیم می شود. تخته های مسابقه معمولاً از فنرهای با سفتی بالاتر برای حداکثر کنترل استفاده می کنند، در حالی که تخته های سبک آزاد از فنرهای با سفتی متوسط ​​برای متعادل کردن انعطاف پذیری و عملکرد برگشتی استفاده می کنند.

فنرهای تقویت کننده بینی و دم

بخش های جلو (دمی) و عقب (دم) یک اسنوبرد نیز قسمت های کلیدی برای نصب فنر پیچشی هستند. فنرهای دماغه ای ثبات را در هنگام پرش و فرود افزایش می دهد و از سواری نرم تر در زمین های ناهموار اطمینان می دهد. فنرهای دم عقب برگشت و کنترل را در طول پیچ های تند و مانورهای پایانی بهبود می بخشد و به پاسخگویی کلی تخته کمک می کند.

فنرهای دماغه و دم به طور کلی کوتاهتر از فنرهای هسته هستند اما به سختی بیشتری نیاز دارند. آنها هنگام خم شدن تخته، پشتیبانی موضعی را ارائه می دهند و از پیچش بیش از حد که می تواند باعث خستگی ساختاری یا از دست دادن کنترل شود، جلوگیری می کند. تخته های سطح بالا ممکن است فنرهای قابل تنظیم دم را برای سازگاری با سبک های مختلف سواری و شرایط برفی در خود جای دهند.

فنرهای پیچشی کمکی لبه

طرح‌های اسنوبرد مدرن اغلب شامل فنرهای پیچشی در امتداد لبه‌ها برای بهبود چسبندگی لبه‌ها هستند. فنرهای کمکی لبه، سفتی پیچشی جانبی را افزایش می دهند، و پاسخگویی را در حین کنده کاری یا هنگام حرکت در زمین های متغیر افزایش می دهند. با تقویت لبه ها با فنرهای با سفتی بالا، اسنوبرد سواران می توانند ثبات خود را در طول پیچ های تهاجمی و ترفندهای فنی حفظ کنند و خطر تغییر شکل لبه ها را کاهش دهند.

قرار دادن فنر لبه معمولاً برای حفظ تعادل متقارن است. تعداد و قطر فنرهای لبه با عرض و نوع اسنوبرد متفاوت است. تخته های عریض به فنرهای پیچشی بیشتری برای حمایت از لبه ها نیاز دارند، در حالی که تخته های باریک با فنرهای کمتر به سفتی کافی دست می یابند.

طرح بندی فنر پیچشی چند بخش

برخی از اسنوبردهای با کارایی بالا از طرح‌بندی فنر پیچشی چند بخش استفاده می‌کنند. در این روش، فنرها به صورت استراتژیک در نواحی هسته، دماغه، دم و لبه قرار می گیرند تا یک سیستم پشتیبانی پیچشی یکپارچه را تشکیل دهند. هر بخش می تواند از فنرهایی با سطوح سختی متفاوت متناسب با توزیع تنش محلی استفاده کند و عملکرد تخته را در شرایط مختلف سواری بهینه کند.

طرح‌بندی‌های چند بخش، کنترل طولی و جانبی را افزایش می‌دهند و با کاهش خستگی در مناطق بحرانی، طول عمر برد را افزایش می‌دهند. فنرهای پیچشی با قرارگیری مناسب خطر شکست یا تغییر شکل سازه را در طول مانورهای شدید به حداقل می رساند.